BRAND. For lab. For life.


Szkło jako surowiec
Właściwości ogólne

Nie ma takiego uniwersalnego materiału, który mógłby sprostać wszystkim wymaganiom stawianym mu w laboratorium. Decyzja o użyciu szkła lub tworzywa sztucznego będzie zależała od zastosowania i konstrukcji przyrządu oraz specyficznych własności materiału, a także od aspektów ekonomicznych.

Właściwości ogólne
Szkło odznacza się niezwykle wysoką odpornością chemiczną na działanie wody, roztworów soli, kwasów, zasad i rozpuszczalników organicznych, a wręcz przewyższa pod tym względem większość tworzyw sztucznych. Szkło jest niestety uszkadzane przez kwas fluorowodorowy, silne zasady (w podwyższonej temperaturze) i przez stężony kwas fosforowy. Zaletą szkła jest jednak jego duża trwałość kształtu, nawet w podwyższonej temperaturze oraz jego wysoka przejrzystość.

Specyficzne własności poszczególnych rodzajów szkła
W laboratorium można zastosować różnego rodzaju szkło techniczne, o różnych własnościach.

Szkło sodowo-wapniowe
Szkło sodowo-wapniowe (np. AR-GLAS®) posiada dobre własności chemiczne i fizyczne. Szkło to jest odpowiednie dla produktów, które poddawane są krótkotrwałemu działaniu chemikaliów i w ograniczonym stopniu naprężeniom termicznym (np. pipety, probówki do kultur tkankowych).

Szkło borokrzemianowe (Boro 3.3, Boro 5.4)
Szkło borokrzemianowe posiada dobre własności chemiczne i fizyczne. Skrót Boro 3.3 oznacza międzynarodowe oznaczenie szkła borokrzemianowego typu 3.3 (DIN ISO 3585), do zastosowań wymagających dobrej odporności chemicznej i termicznej (włączając w to odporność na nagłe zmiany temperatury) oraz wysokiej trwałości mechanicznej (np. elementy aparatury chemicznej, kolby okrągłodenne, zlewki).